Gebeurtenissen 2015

 

Deze pagina is het laatst bijgewerkt op 15 november 2015.

 

Maandag 12 januari 2015:

Ik heb zo het vermoeden dat deze leenram niet lang meer bij ons zal blijven....Hij verbouwt de stal waarin hij staat, maar ook ons als we het wagen het terrein te betreden waar hij staat met de ooien en Steven. We zullen zien hoelang het nog redelijk goed gaat, zodra het te erg wordt gaat meneer toch terug naar zijn eigenaar. Het is overigens de 1e ram die zo "agressief" is als je bij hem en de ooien komt. Die verbouwing heeft ook vorig jaar plaatsgevonden bij de leenram van 2013-2014 maar die was wel vriendelijker dan deze ram. Daartegenover is de ram van dit jaar weer de kleur die ik fokken wil, dus hem eerder wegdoen kan ook tot gevolg hebben dat hij niet (alle) ooien gedekt heeft. 

 
Ach, onze Steven nog eens, gewoon voor de leutigheid...
 

Zondag 25 januari 2015:

Vanmiddag de leenram van 2014-2015 weggebracht naar een andert logeeradres. Hij werd mij te brutaal en ook een beetje agressief, hij ging op een gegeven moment zijn hooiruif te lijf nadat ik er hooi in had gelegd.

Hij heeft het daar erg goed, een grote wei met stal waar hij zelf in kan gaan als hij dat wil. Wat hij gedekt heeft in die drie maanden bij ons komen we wel rond april te weten. Een verrassing dus. 

Dinsdag 7 april 2015:
Vanmiddag heb ik de schaapjes voor op de dijk gezet zodat ze van de eerste echte zonnestralen kunnen genieten en vers gras kunnen eten. Volgens mij voelen ze zich prima op hun gemak.
Maandag 20 april 2015:
Afgelopen zaterdagavond is er een ramlammetje geboren van Ziva, dochter van Mama. We hebben het lammetje Abraham genoemd. Volgens mijn berekeningen zouden de lammetjes niet eerder komen dan eind deze week. Maar of ik nu een verkeerde berekening heb gemaakt of het lam een week te vroeg is geboren, ga ik nog uitzoeken. Maar dan zullen de andere drie lammetjes ook wel gauw geboren worden denk ik. 
Dit jaar moeten er twee ooien verkocht worden, want we hebben er te veel voor het stukje grond wat we hebben.
Maandag 27 april 2015:
Het blijft leuk die schaapjes:
En Steven wil weer zo graag alle aandacht voor zichzelf:
Heeft Ziva een raskenmerk wat niet toegestaan is in het stamboek? Hoornvorming? Zie de twee knobbeltjes boven op haar hoofd op deze foto.
Wanneer komen de andere lammetjes? Zou het nog lang duren? Verontrustend vind ik dat Tante, de oude ooi die we al 5 jaar hebben en nooit eerder drachtig is geweest bij ons, nu ook drachtig is. We staan helemaal versteld ervan. We dachten dat ze te oud was geworden en daarom eerder niet drachtig is geweest. 
We houden haar goed in de gaten.
Donderdag 30 april 2015:
Weer een ram lam geboren gistermorgen. Wordt ook weer een zwartschimmel (kijk maar naar de witte haren op dit moment in zijn vacht). Hij was in het begin een beetje sloom vond ik, en heb hem een paar keer bij de uiers gezet van zijn moeder. Dat heeft hem toch goed gedaan, hij is nu veel actiever.
En hier een dagje later, vandaag:
Dinsdag 5 mei 2015:
En jawel, op 5 mei schenkt Tante, inmiddels ook al 13 jaar oud, een zwart ramlammetje. We hebben nog geen naam bedacht. Maar dat komt wel gauw. 

Woensdag 6 mei 2015:

En jawel, het laatste lammetje is ook een rammetje. Ik ben blij dat alles gezond is en probleemloos is verlopen, maar ik kan het ook niet laten een beetje teleurgesteld te zijn. Nu heb ik geen (schimmel)ooitje waar ik mee verder kan fokken. Moet ik dus het volgend jaar weer proberen met een andere ram.

Overigens hebben de schapen weer last van de schapenvliegluis. Heb al een veearts geinformeerd die niet echt enthousiast is om het te behandelen ivm de lammeren. Maar de fokker waar ik mijn eerste schapen gekocht heb, zegt dat behandelen wel mogelijk is maar dan in een hele lichte dosering. 

Moet er nog effe over nadenken wat ik ga doen. De besmetting moet natuurlijk niet te groot gaan worden.

Vrijdag 8 mei 2015:

Nogmaals met de dierenarts overlegd die het stelligste afraadde de dieren te behandelen. Voor de zekerheid zullen we ze niet behandelen in verband met de lammeren en dat het "gif"uiteindelijk ook in de moedermelk terecht komt, maar de luizen die op de lammeren kunnen zitten met de hand te verwijderen. Tot nu toe was dat makkelijk te doen en vonden we geen schrikbarend veel luizen. 

Zaterdag 23 mei 2015:

Vandaag de schapen weggebracht naar een nieuw/ander graslandje van een collega imker's zijn schoonvader. Niet ver weg van ons huis, dus ik kan altijd gaan kijken wanneer ik maar wil. 

Onze buurvrouw heeft een veewagentje en ze heeft ons geholpen de schapen te verhuizen. Nou, het lawaai van geblaat was oorverdovend, maar eenmaal als ze er stonden was het zo goed als over. Er staat al een geitje op het stukje land en het arme dier leek wel een hartverzakking te krijgen toen ze de schapen zag. Al met al gaat dat wel over, het is even wennen natuurlijk. Wat ook wennen wordt voor mijn schaapjes is het schrikdraad, want dat hebben we thuis niet. Maar na eenmaal kennis ermee gemaakt te hebben komen ze er ook niet meer bij in de buurt. 

Ben benieuwd hoe het zal gaan nu ze niet meer thuis staan. Zal wel stil zijn nu thuis. 

Zondag 24 mei 2015:

Ik ben vandaag met mijn schoonouders naar de schapen gaan kijken op het nieuwe stukje land.

Zij hadden geen van beide de lammeren al gezien. En het is zo aandoenlijk; het laatste en jongste lam is zo vreselijk aanhankelijk. Je kunt hem tillen en aaien zonder dat hij daar bang van wordt. In tegenstelling tot de andere drie lammeren die mensen wel oké vinden, maar oppakken vinden ze net een beetje té overdreven denk ik dan maar.

Om dit lammetje gaat het:

Ze maken het goed, zijn relaxed en komen zelfs niet meer op ons aflopen. Kun je nagaan hoe snel zo'n dier zich kan aanpassen.

Hier zijn nog enkele foto's:
Zaterdag 6 juni 2015:

Vandaag ziijn de schapen weer bij de schaapscheerder geweest op de Merwebolder. Er wordt bij de kinderboerderij elk jaar rond deze tijd een schaapscheerdersfeest gegeven en kan iedereen komen kijken hoe schapen geschoren worden. 

De oudjes onder onze schapen weten wel wat er te gebeuren staat, de jonge ooien van vorig jaar die nu dit jaar voor het eerst geschoren worden vinden het absoluut niets en proberen ook onder de houdgreep van de scheerder uit te komen. 

Die bedenkt er dan wel wat anders op. Ik ben trouwens vergeten om foto's te maken van de schaapjes wanneer ze geschoren zijn, komt nog wel.

 

 

Overigens heb ik nu een Ouessant ooitje gezien, die van een andere eigenaar is, die overduidelijk wél hoorngroei heeft en die dus ook afgekeurd wordt als 'niet-behorende' aan de rasstandaardseisen. Heb een fotootje ervan gemaakt. Zal die van Ziva nog eens opzoeken en erbij zetten om het verschil te laten zien.

Duidelijk een hoorn. De foto hieronder Ziva dan met twee van die plekjes op haar hoofd. Maar worden die van Ziva dan ook zo groot met de jaren?! We zullen moeten afwachten.

Maandag 8 juni 2015:

Afgelopen zaterdagmiddag zijn de schapen geschoren -zoals altijd gebeurd- bij de kinderboerderij van de Merwebolder. Bij het scheren ging het mis bij Tante en zag ik dat de scheerder haar been bezeerde. Er werd meteen ontsmettingsspul op gespoten uit voorzorg. Maar bij het bezoeken van de schapen tegen de avond vond ik Tante staand met het hoofd naar beneden, weliswaar herkauwend, maar toch met opgetrokken pootje. Ze wilde er niet op staan noch mee lopen. Bij nader onderzoek van de poot bleek er toch wel een grote wond te zitten. Ik heb deze schoongespoeld en meteen weer ontsmet. We hebben haar poot verbonden en gaan vanavond weer kijken hoe het gaat. Mocht de wond toch onrustig zijn  of gaan ontsteken bel ik de dierenarts om haar poot te onderzoeken.  

Vrijdag 12 juni 2015:

Het gaat gelukkig veel beter met de poot van Tante, nadat we de poot verbonden hadden hinkte ze de dag later met het pootje. En de dag daarna steunde ze er weer op. Vandaag gingen we weer kijken en kwam ze aanrennen, zei het een beetje stram, maar ja, ze is ook al 13 jaar oud, dus dan mag dat wel. De lammeren breken continue uit en lopen dan weer waar het niet mag. Moeten we ze weer terug zetten in de wei en blijkt dan toch de stroom weer van de draad gehaald te zijn door iemand. Niet zo slim, maar goed. Ze hebben het wel naar hun zin en dat is het belangrijkste vind ik. 

Je ziet haar echt denken: "Komt er ook nog eten in plaats van alleen een foto?".

Donderdag 9 juli 2015:

Het klinkt misschien heel stom, maar ik mis de bedrijvigheid met de schapen. Ze staan fantastisch op het andere landje, maar ik heb niet meer contact met ze dan alleen kijken of ze water hebben en alles goed gaat met ze. Ik voer voor de zekerheid Tante wel brok bij, hoewel ze eigenlijk toch dik genoeg is, maar ja, je weet nooit. De lammeren worden ouder en brutaler, ze mogen rond 18 augustus al weg. Ik zal ze op marktplaats zetten en fotograferen, misschien is er iemand die er ééntje kopen wil. Anders gaan ze naar de fokker waar wij onze dieren hebben gekocht, die selecteert ze later als ze volwassen zijn of verhuurd ze als dekram later in het jaar. Ik blijf het apart vinden dat wij 4 drachtige ooien hebben die dan ook nog elk een ramlam krijgen, nou ja, aankomend jaar beter hoop ik. 

Ik ben nog steeds aan het twijfelen of ik er twee weer naar huis moet nemen, ons gras staat inmiddels wel erg hoog. Maar ja, dan ontneem ik ze weer die andere wei, dus ....

Het gaat weer helemaal goed met tante, ik moet alleen haar kiezen nu in de gaten gaat houden want die groeien nu een beetje naar de wangen toe. Het blijft een beetje tobben met mevrouwtje. Maar gelukkig heeft ze het goed en dat is het belangrijkste.

Zondag 26 juli 2015:

Heb Tante en haar lam terug naar huis gehaald. Ook Steven heb ik weer terug meegenomen. Tante omdat ik haar wil laten nakijken door de dierenarts i.v.m. haar kiezen die in de wangen dreigen te gaan drukken doordat deze scheef zijn gaan staan. Ze kan niet goed meer (her)kauwen en moet meer bijgevoerd worden. 

Steven heb ik meegenomen om haar gezelschap te houden, want over enkele weken gaan de lammeren weg en is Tante dan niet alleen. 

Zaterdag 8 augustus 2015:

Het is zover, vandaag zijn de lammeren weggebracht naar ons bekend adresje. We hebben meteen bij aankomst op het afleveradres gekeken naar de rammetjes hoe ze zich verhouden naar de eisen van het stamboek. Een rammetje voldeed heel goed, de drie anderen hadden wel elk iets waardoor ze niet een volwassen dier zullen worden naar de standaarden. Deze rammetjes worden dan verkocht aan mensen die graag een rammetje willen hebben voor gewoon in de wei.

Nu loopt Tante dus alleen met Steven in het weitje voor. De andere drie ooitjes lopen nog samen met de geit op het andere landje. 

De dierenarts is komen kijken naar Tante en heeft geconstateerd dat niet zo zeer haar kiezen schuin groeien, maar dat door de ouderdom de spiermassa aan het inkrimpen is waardoor haar wangen invallen doordat de kauwspieren afnemen in sterkte.

Onderhoud op pulp, geweekte brokken en kort gesneden gras of hooi is goed. Hij vond haar nog levendig genoeg en stelde voor de komende maanden haar goed in de gaten te houden qua gezondheid. Een hele geruststelling, 

Zaterdag 15 augustus 2015:

Steven weer teruggebracht naar het landje en dit keer Ziva meegenomen naar huis. Ik vind haar een beetje afnemen in gewicht, hoewel ze bij het wegen toch datgene weegt wat toegestaan is bij dit ras. Dus nu verblijft Ziva weer bij ons en is opmerkelijk luidruchtiger dat Steven. Overigens laat Ziva zich door mij wel aanraken, iets wat de twee andere ooien niet toelaten. 

Wanneer we de leenram van 2015-2016 gaan ophalen bij de fokker mogen we onze 3 ooien meenemen zodat hij kan kijken hoeverre ze aan de rasstandaard voldoen. Eerst hadden we nog vervoer, maar die is plots weggevallen dus moeten we op zoek naar een andere vervoersmogelijkheid voor de ooien. Tenslotte moet de leenram ook weer mee terug naar ons huis. 

Hem zet ik bij de drie ooitjes in het landje, Tante blijft bij ons samen met Steven. Ik  moet alleen nog bedenken hoe ik dat allemaal ga doen, want in principe wil ik in de herfst/winterperiode de dieren in een stal hebben. Die staat er wel, maar hoe kan ik ervoor zorgen dat de ooien hun rantsoen aan brokken en pulp krijgen zonder dat de ram alles van ze steelt?! Moet ik nog uitdokteren...

Zaterdag 22 augustus 2015:

Vandaag alle schapen gewogen, hoeven gekapt en ontwormd. De ooien wegen alle drie 14kg (ze mogen max 15 kilo wegen, hoewel ik ze dan nog mager vind ogen) en Steven was te zwaar! Hij moet een beetje op dieet.

Met Tante gaat alles nog goed. Ziva mag eigenlijk weer terug naar het landje, ik kan dan Yentl of Zsa Zsa weer meenemen. 

Woensdag 9 september 2015:

In de afgelopen weken ging Tante zienderogen achteruit qua conditie. Op 26 augustus heb ik de dierenarts laten komen om haar toch na te laten kijken i.v.m. haar tanden en de moeilijkheid met eten. Hij constateerde dat ze magerder was geworden, maar dat dat waarschijnlijk kwam door haar leeftijd en het feit dat ze met dat gebit niet makkelijk meer kon herkauwen. Ze kreeg pulp en brokken geweekt, verder kort gesneden gras want hooi werd al te moeilijk om te kauwen. 

Op woensdag zag ik dat ze nu toch dunne ontlasting had en dat ze meer ging liggen dan anders. De dierenarts is meteen gekomen, ook al was het bijna 17.00 uur toen ik belde, en hij constateerde dat het inderdaad nu toch wel erg moeilijk was voor het dier om nog voedsel op te kunnen nemen, ze was ook afgevallen ten opzichte van het vorige bezoek. In overleg heeft hij besloten Tante te euthenaseren. Zoiets blijf ik moeilijk vinden ook al is het het beste voor het dier. 

Zondag 12 september 2015:

Zo spreek je eind 2014 met een Ouessant fokker af dat je een bepaalde ram huren wil eind 2015, wordt je later in het jaar 2015 opgebeld dat hij die ram zelf houden wil dit jaar om mee te fokken. Ja, en wat kan je dan doen, natuurlijk is het erg vervelend, maar ja...

Dus dit jaar wordt het wel een schimmelram, maar ik weet nog niet wat de beoordeling door de keurmeesters is van deze nieuwe ram. 

Ik ben erg benieuwd.

Vrijdag 6 november 2015:

Heel even hebben we stilgestaan bij het idee om zelf een zwartschimmel ram aan te schaffen, maar dat idee hebben we uiteindelijk toch maar niet uitgevoerd. Je zit natuurlijk elk jaar weer met het nieuwe bloed wat ingevoerd moet worden en dat kan bij een eigen ram niet meer. Je beperkt je dan eigenlijk ook wel hierdoor.

Dus zondag de 15e november gaan we weer een ram ophalen, gehuurde ram dan. De fokker vertelde dat het een jonge ram nog is, maar dat hij klein van stuk was. En aangezien kleiner fokken van de schapen populair is geworden, ze zijn naar de Franse standaarden in NL toch iets te groot, is dit misschien wel een goede zet.

Volgende week de foto's.

Zondag 15 november 2015:

Afgelopen zondag de 15e hebben we, eindelijk, de leenram opgehaald voor dit jaar. Nou ja, ram, het lijkt wel een miniatuurtje. Hij is 1.5 jaar oud en wel erg klein voor die leeftijd ook. Wel een mooi rammetje om te zien. Ik moest wel erg lachen, want zoals toen we enkele jaren geleden een schimmelooi hadden aangeschaft en die bij de rest van de groep zette, raakten onze ooien nu ook weer volledig in paniek bij het zien van het rammetje. Of dat nu vanwege de afwijkende kleur is ten opzichte van hen, zij zijn zwart, of dat het is omdat het een vreemde in de groep is, ik weet het niet. Maar ook dit keer waren de dames volledig in paniek bij het zien van de leenram. Ik kan mij niet herinneren dat ze ook zo gereageerd hebben op de zwarte leenrammen die we gehad hebben de jaren ervoor.

Maar wel erg apart om te zien... En dat kleine ding hing meteen aan Steven als zijn maatje. Hij is tenslotte alleen maar rammen gewend, want hij heeft die anderhalf jaar alleen bij rammen gelopen in de wei. Hij is nog wat timide en voorzichtig en moet leren dat hij ook bijgevoerd wordt zoals onze eigen dieren. 

Maar dat zal wel snel wennen denk ik.