Gebeurtenissen 2016

 
Deze pagina is het laatst bijgewerkt op 22 september 2016
 

Zondag 17 januari 2016:

Dan toch een kleine up-date over de schaapjes. 

Ze staan vanaf de zomer (of was het eerder) op een weitje wat we huren. Nu het zoveel regent wordt dat weitje erg nat en laat ik ze alleen lopen in hun (paarden) stal met de mogelijkheid om voor die stal nog de benen/pootjes te kunnen strekken.

Zo te zien hebben ze het best naar hun zin. Het mesten is nu moeilijker, want ze staan op een privé terrein alwaar geen mestbak is. Dus de vorige keer had ik 20 vuilniszakken vol bij het mesten van de stal. Ik moet zeggen dat de auto niet zo lekker rook nadat ik ze ingeladen had ( ik moest het ook in 2 ritten verplaatsen).

Maar de schapen hebben het naar hun zin en dat is belangrijker.

 

Tsja en dan worden ze 's morgens en 's avonds bijgevoerd. Volgens de fokker waar we toendertijd de schaapjes hebben gekocht is dat niet nodig, mits het niet echt vriest en sneeuwt. Hooi zou genoeg zijn. Aangezien ik een watje ben geef ik ze dus wel extra eten. 'S morgens gesneden en gedroogd gras met grasbrokken en 's avonds schapenbrokken en wat geweekte pulp. 

Allemaal een apart voerbakje zodat ik kan zien welk dier wat binnenkrijgt aan voer en aangezien Yentl een erg trage eter is zou zij altijd het onderspit delven op den duur. 

 

Op het terrein lopen ook 3 rode katers. Daar is een heel lang verhaal aan vooraf gegaan wat die beestjes betreft. Ik geloof dat ik al wat heb laten vallen in een nieuwsbericht van vorig jaar.

Om het verhaal kort te maken: de eigenaar heeft ze daar neergezet zogenaamd om ratten te kunnen gaan vangen in de loop der tijd. De kittens, toendertijd, waren rond de 7 á 8 weken oud en zaten helemaal onder de vlooien en waren ondervoed. Ik heb ze meegenomen, heb ze eerst gewassen zodat de vlooien toch dood gingen en behandeld met een vlooienmiddel. De volgende dag ben ik met ze naar de dierenarts geweest die ze nagekeken heeft (en tot de constatering kwam dat ze ondervoed waren) en heeft ze meteen alle drie ook ontwormd. 

 

Nog diezelfde dag belt de - zoals die meneer het stelde- de eigenaar van de kittens op. Hij was nogal erg agressief aan de telefoon en zei dat "die katten nog dezelfde avond terug moeten zijn anders neemt hij mijn schapen mee" en zou ik ze niet meer terug zien. Tsja, dan heb je weinig keuze. 

Ik heb wel bij de dierenpolitie en de dierenbescherming geinformeerd  wat ik moest doen en bleek dat ik niets anders kon doen dan de kittens terugbrengen. 

Dat hebben we dan ook maar gedaan en ben ik gewoon door gegaan met ze 's avonds te voeren. Dan doe ik nog iets voor ze. 

Al met al zien ze er goed uit nu, in het begin toen ze jonger waren kwamen ze alledrie knorrend aanlopen. Inmiddels is wel duidelijk welke van de drie de dominante is, hij laat zich niet meer aaien. Eerdaags zullen ze alledrie wel weggaan, het zijn tenslotte katers en zolang ze niet gecastreerd worden zullen ze hun instinct volgen. Dan heb je ook niets meer aan je rattenvangers. Of zou het dan toch een smoesje zijn geweest?!

En dit zijn dan de katers. Voor eentje, de kleinste en "zwakste" heb ik een zwak. Ik zal hem missen als hij gaat zwerven.
Oja en soms heb ik opeens 4 rode katers te eten, waar die 4e vandaan komt, geen idee.
 

Mijn "vriend":

Zondag 28 februari 2016:

Inmiddels zijn de katers nog forser geworden. De kleinste weegt nog steeds zeker de helft minder qua gewicht dan de andere twee heren. 

Gisteravond wou Zsa Zsa niet eten en was ik een beetje ongerust. Het lammeren gebeurt pas rond april, dus als ze nu het lam zou verliezen zou dat erg jammer zijn. We zijn 's avonds nog eens gaan kijken en zagen niets speciaals. Vanmorgen bij het voeren niets gevonden in de stal gelukkig, althans geen lam dan.

Ze at ook weer goed, kijken wat ze vanavond toont aan eetlust.

Maandag 25 april 2016:

Eindelijk een lammetje geboren, een zwartschimmel lammetje (althans, dat wordt hij langzaam aan gedurende de komende maanden).

Helaas voor mij, weer een ram. We hebben hem Bernard genoemd.

 

Op zaterdag 16 april, dezelfde dag dat Raymond en ik op de Opendag van de Kaasboerderij Kuiper te Giessenburg stonden om onze producten te promoten, maar ook om toelichting en informatie te verstrekken over honingbijen, werd Berend geboren. Ook een zwartschimmeltje wordend in de loop der maanden. 

Inmiddels lopen ze natuurlijk in het weilandje met de moeders achter hen aan rennend, want die lammeren zorgen wel dat de dames hun zwangerschapsvet verliezen!

Het is een prachtig gezicht hoe die kleintjes heen en weer rennen achter elkaar aan, zo klein als ze zijn. Hier wordt iedereen weer vrolijk van bij het zien van dat kleine spul. 

Aanstaande vrijdag de 29e gaat de leenram weer terug naar de fokker. Dan kan Steven ook weer terug bij de ooien. De lammeren zijn dan wel zo groot dat ze weten hoe ze eerst Steven moeten ontwijken en later hoe ze op hem kunnen klimmen zoals lammeren voor hen al hebben gedaan.

Vrijdag 29 april 2016:

Ben ik in mijn eentje op een regenachtige dag met een klein schapenaanhangertje twee van mijn ooien, elk met een lam, weggaan brengen bij de fokker van onze leenrammen. Hij heeft ze overgekocht waarna ik twee andere, oudere ooien, ben gaan kopen bij een andere Ouessant fokker.

Hier een foto van hen als ze bij ons staan:

Donderdag 12 mei 2916:

Een ooilammetje geboren. Eindelijk! Ze heet Beatrice. En na navraag bij een fokker heb ik begrepen dat zij een zwartschimmeltje wordt. Hoera.

Helaas hebben de twee nieuwe ooien de schapenvliegluis meegebracht en zat het lam al reeds na 1 nacht onder met enkele luizen. Natuurlijk luis ik het diertje nu elke dag. Maar ik mag en kan moeder en lam niet behandelen met een bestrijdingsmiddel (de andere dieren wel) omdat het spul giftig is voor het lam.

`

Donderdag 14 april 2016:

En dan geef je op een gegeven moment niet alleen meer de "wilde" katten eten, maar ook de wilde eenden. 

Na het blikvoer krijgen de eenden nog brokjes en dit hebben de wilde eenden snel ontdekt en verorberen zelf de brokjes. Daar ben ik dus maar mee gestopt, geen brokjes meer voor de katten tot de eenden ook niet meer op mij staan te wachten.

Vrijdag 1 juli 2016:

Dan toch maar de oude dametjes verkocht en 2 nieuwe schimmelooitjes gekocht. Eentje heeft er een ooilammetje bijlopen, dat enorm veel wegheeft van mijn eigen ooilammetje. Ik kan ze alleen uit elkaar houden doordat mijn ooitje een ander oornummertje heeft dan het nieuwe lammetje. Dat nieuwe lammetje gaat overigens terug naar de fokker waar ik de nieuwe ooien van heb gekocht. Ik heb tenslotte samen met mijn eigen ooilam wel schapen genoeg lopen dan. 

Ze zijn overigens wel erg angstig vind ik. 

Kijk ze nu toch eens gemoedelijk bij elkaar lopen grazen, alsof ze elkaar al jaren kennen. Mocht je er eentje missen, dat klopt, dat is dikke Steven die in de stal aan het kijken is of er niet toch per ongeluk nog ergens een schapenbrokje ligt. Je weet maar nooit.

Zaterdag 13 augustus 2016:

Het lammetje van Ziva, ons eigen gefokt lammetje, heeft wat vieze ogen. Ik zal het morgen nog even aanzien, kijken of het wat verbetert anders moet de dierenarts maar komen maandag.

De nieuwe ooien willen maar niet rustiger worden, ze bijven zo angstig. Inmiddels zijn ze wel geschoren, want dat moest nog gedaan worden nadat ik ze aangeschaft had. Eigenlijk een beetje jammer en frustrerend dat ze zo angstig blijven. 

Over frustratie gesproken: ook Beatrice heeft hoornvorming, of het nu erfelijk is of niet, ze zal nooit meer een mooie beoordeling krijgen bij een keuring, want hoornvorming is niet wenselijk bij dit ras, althans niet bij ooien.

Maandag 15 augustus 2016:

Ons lammetje, van eigen fok zal ik maar zeggen, begon op zaterdag van die kleine oogjes te maken. Dat wil zeggen, ze begon haar ogen dicht te knijpen en er leek ook vocht uit het oog te komen, alsof ze goed verkouden was en er een oogontsteking bijgekregen had. 

De moeder begon gisteren dezelfde symptomen te vertonen dus heb ik vanmorgen de dierenarts gebeld. 

Hij kwam gelukkig vrij snel en constateerde inderdaad een oogontsteking, ontstaan door een bacterie die door vliegen verspreid wordt onder de dieren. 

 

Hij gaf hen een antibiotica injectie (ongelooflijk lange naald! Je zou voor minder al bang worden) en een oogzalf. Deze moet 3 maal daags toegediend worden en zo voorzichtig dat het oog niet per ongeluk aangeraakt wordt bij het zalven. Dat betekent dat Raymond mij dus helpen mag, vrijwillig of onvrijwillig vrees is, want alleen is wat moeilijker dan met z'n twee-en. Het hoofd moet vooral stil gehouden worden bij het zalven anders zit alles overal en nergens en tenslotte nóg niet in het oog. Ik weet aardig hoe dat werkt, hebben we met de katten ook eens gehad.

 

De bacterie schijnt een incubatie tijd te kunnen hebben van weken, maar eenmaal uitgebroken zijn de effecten al na 1 á 2 dagen goed zichtbaar.

Volgens mij noemde hij het Keratojunctivitis.

Als het maar werkt, moet binnen 2 dagen toch al verbetering optreden, zoniet, weer bellen met de dierenarts.

Donderdag 22 september 2016:

Op 22 september heb ik de leenram 2016-2017 opgehaald bij de fokker. Het is een mooie robuuste ram en erg vriendelijk van karakter, niet bang en erg rustig.

Ondanks het feit dat Ziva en Beatrice toch de neiging tot hoorngroei hebben heb ik besloten ze toch te laten dekken. De fokker zegt ook dat het niet bij elke ooi hoeft voor te komen. 

Ik moest een afweging maken tussen goede beoordelingsresultaten op een keuring of toch voor hun karakter kiezen (niet angstig en rustig). Heb dan toch maar voor de laatste optie gekozen.

 

Onlangs hadden beide ooien ontstoken ogen en na 2 weken behandeling met 2 verschillende zalven kreeg Ziva het toch weer terug. Volgens de fokker (waar wij onze leenrammen halen) is het een virus wat ze moeten overgroeien. Ik weet niet, heb toch maar weere en nieuw zalfje opgehaald bij de dierenarts.

 

Oja, meneer leenram heet Eberhard van de Engelanderhove, geboren 23-03-2011.