Gebeurtenissen 2013

Deze pagina is het laatst bijgewerkt op 22 december 2013.

 

Vrijdag 5 april 2013:

We zijn inmiddels alweer vier dagen verder dan de geboorte. Mama is zo zorgzaam en een goed oplettende moeder. Wanneer de hond de schuur in komt maakt ze hem duidelijk met het stampen van de voorpoten dat ze niet gediend is van zijn aanwezigheid. Een paar keer per dag pak ik het lammetje korte tijd op zodat het kan wennen aan handen en mensen. Ik zou het toch prettig vinden als ze later niet zo onrustig wordt bij aanrakingen als haar moeder en haar tante.

Ik heb ze nog niet naar buiten willen zetten, door de koude Noord-Oosten wind voelt het gemeen aan buiten (zoals iedereen heeft mogen merken de afgelopen tijd). En ik vrees dat we er voorlopig nog niet van af zijn. Maar vandaag wil ik ze toch heel even buiten laten. Even de benen laten strekken.

Zaterdag 6 april 2013:

Het is uiteindelijk toch pas vandaag geworden dat ze even buiten zijn geweest, de zon scheen, de wind was minder guur. Die kleine vond het prachtig. Jammer genoeg is onze video opname mislukt, morgen weer proberen. Hopelijk kunnen we dan een filmpje laten zien.

Vrijdag 12 apriL 2013:

Er is niet zo heel veel te melden, enkel dat dat filmpje nog niet lukken wil, we inmiddels 5 kuikentjes hebben (zijdehoenders met baard in allerlei kleurslagen), dat als Mini weer met Mama en Tante samen gezet wordt er een dominantiestrijd optreedt tussen Mini en de twee andere dames. Ik wou ze van het weekend met z'n vijven bij elkaar zetten. 'K zal maar in de gaten houden of dat wel goed gaat met die 'knokkende' dames en dan nog Steven ook er bij. Die kleine redt zich wel, die is zo snel, ze rent overal tussendoor.

Maandag 15 april 2013:

Dit weekend zijn we heel druk geweest in de tuin. De schapen hebben voor het huis in de wei gelopen. De dames waren na een dag klaar met het uitmaken wie de leiding in de groep heeft. Ik heb zelf nog niet kunnen zien wie het geworden is van de drie.

Zaterdag 20 april 2013:

Het is duidelijk: Mama is weer de leidster van de bende, Mini zal toch nog even moeten wachten op een gunstig moment wat de overname van de troon betreft.

Steven, ondanks dat hij gecastreerd is, vindt dat hij z'n territorium moet verdedigen tegen de hond van de buren, een grote zwarte herder. Hij neemt dan een aanloop en ramt letterlijk zo hard tegen het gaas dat een paal gebroken is. Gelukkig wil de buurman ons helpen bij het maken van het hek.

Vrijdag 26 april 2013:

Wat een verschil in temperatuur: gisteren bij ons zo'n 21 graden en vandaag zo'n 10 graden (met een beetje geluk). En vandaag staan ze dus voor de verandering buiten in de regen in plaats van de zon. Maar ze hebben een schuilmogelijkheid dus dat verzacht een beetje de pijn voor ze. Met zo'n weer als dit haal ik ze vaak ook eerder naar binnen. Vinden ze absoluut niet erg.Yentl heeft iets slims bedacht: we hebben een grote voerruif buiten staan (zo'n ruif met een dakje erboven en eronder een soort opvangbak of voerbak- is me nog niet helemaal duidelijk waarvoor het laatste gebruikt wordt eigenlijk).Ze ligt in die voederbak, lekker hoog en droog. Nergens geen last van.

Woensdag 8 mei 2013:

Het gaat picobello met Yentl. Ze eet uit de hand, ik kan haar aanraken zonder dat ze het griezelig vindt. Optillen vindt ze maar niets.

Naast het zo af en toe terroriseren van de kippen, die tussen de schapen lopen, gebeurt er niet zo veel. Gelukkig alleen maar goeds.

Woensdag 21 mei 2013:

Yentl heeft ontdekt waar de kippen door het gaas gaan om bij de schapen te kunnen komen. Ik hou ze apart omdat anders de schapen het eten van de kippen opeten. En inderdaad- ook Yentl vindt het kippeneten erg lekker. Dus heb ik maar even tijdelijk die opening gesloten totdat Yentl zo groot is dat ze er niet meer doorheen kan.

Woensdag 3 juli 2013:

Het duurt lang voordat onze Yentl te groot wordt om door de opening naar de kippen toe te gaan. Ze is overigens erg vindingrijk, ze is over het hekje gesprongen van het stalletje met als gevolg een paniekerige moeder aan de andere kant van het hekje. En ik kan je verzekeren, dan kunnen ze hard blèren....

Maar goed, gelukkig geen gekke dingen verder met ze, dus in dat opzicht hebben we niets te klagen. Helaas geen symptomen van zwangerschap voor de 2 andere ooitjes. Erg jammer.

Maandag 12 augustus 2013:

Mocht Yentl niet verkocht worden dan houden we haar zelf aan en willen haar laten dekken in het najaar. Ik hoop dat bij deze volgende periode toch ook Mini (het schimmelooitje) drachtig is. Tante en Mama zijn al ouder, die hoeven niet meer drachtig te worden. In principe wordt het een zwarte ram. Het doel is te proberen lammeren te fokken die een beter gebit hebben dan de Ouessanten die er tot nu toe gefokt zijn. Laten we zeggen dat dit laatste punt een beetje verwaterd is door de andere eigenschappen zoals de bouw in 't algemeen en de hoogte van het dier (gemeten vanaf de grond tot de schofthoogte van het dier).

We gaan 21 september de ram ophalen, we huren elk jaar een ram voor ongeveer 6 maanden. Dat is handiger vanwege het feit dat je dan elk jaar voor 'vers' bloed kunt zorgen in de kudde.

Zaterdag 7 september 2013:

Vandaag naar de fokkers-keuringsdag geweest in Didam. Effe een uur en kwartier heen en anderhalf uur terug (de A15 stond vast ivm de werken op de A27). En ik heb al zo'n hekel aan files.

Ik was er rond 09.00 uur. De dierenarts onderzoekt elk binnenkomend schaap op eventuele ziekten voordat het door de keurmeesters gemeten en gewogen wordt.

Elk dier krijgt een nummer bij binnenkomst dat correspondeert met het nummer en de naam van het dier zoals vermeldt in de catalogus.

Het ziet er netjes verzorgt uit: de schapen komen in al klaar staande hokken terecht. Er ligt een zeil met daarop zaagsel zodat ze wel kunnen liggen zonder vuil te worden, maar zelf niet de grond kunnen bevuilen waarop ze staan. Dat is makkelijk opruimen aan het eind van de dag.

De keurmeesters wegen en meten de dieren eerst voordat ze beginnen te keuren op de uiterlijke kenmerken van de dieren.

Elke fokker presenteert zijn eigen dier. De ooien en rammen worden afzonderlijk van elkaar gekeurd. Nadat de drie keurmeesters met elkaar hebben overlegd bij elk dier en alles genoteerd hebben, vertelt één van hen wat de beoordeling is geworden van het dier en waarnaar ze gekeken hebben.

Er waren ooitjes die er erg slank uitzagen en vrij smalle pootjes hadden, erg elegant. Er waren ook schaapjes die er wat compacter uitzagen. Maar gelukkig geeft dat niet, want dat is de opzet van de fokkersvereniging: een ieder fokt zijn dier op de kenmerken die hij het mooist vindt. De keurmeesters kijken alleen of ze qua kenmerken voldoen aan de eisen van het stamboek, en geven hier en daar tips waarop te letten bij het fokken. Maar wel erg leuk om mee te maken. Het gaat er gemoedelijk en vriendelijk aan toe. Mensen spreken je aan en stellen zich voor, maken een praatje met je. Ik werd geinterviewd voor het fokkersblad van de FOS, misschien sta ik er in de volgende oplage wel in. Al met al erg leuk. Heb overigens een meetstok gekocht bij de bestuurstafel zodat ik Yentl kan opmeten en kan beoordelen of ze volgens aan standaardlengte voldoet. Ik vrees het ergste, ik denk dat ze nu al te groot is voor haar leeftijd, maar niet te snel op de zaken vooruit lopen.

Zondag 8 september 2013:

Vandaag de hoeven (klauwtjes) gecheckt bij de schapen, die zagen er allemaal goed uit, niet te lang geworden. En ze ontwormt. Dat vonden ze minder prettig. Bij het ontwormen en bekappen van de hoefjes merkten we dat Tante achteruit is gegaan qua gewicht. We voeren de twee oudjes al meer bij in de vorm van schapenbrokken en pulp. Ze mag alleen niet te veel brokken krijgen omdat anders de penswerking niet meer optimaal werkt. Ze hebben continu hooi (ruwvoer) nodig om de pens te laten blijven werken. We hebben haar nog geen hooiballetjes zien uitspugen, wat kan gebeuren wanneer ze het hooi niet meer goed kan kauwen omdat ze tanden ontbreekt (Ouessantjes verliezen vroeg hun tanden, iets waar aandacht aan besteed moet worden bij het fokken van de dieren). Onze buurvrouw stelde voor om ander hooi te proberen dan wat ze gebruikelijk krijgen en mogen we wat hooi proberen van haar dat zij aan haar dieren voert. Dat gaan we dus proberen. Afwachten of Tante meer van dit hooi eet dan datgene wat wij kopen. Dit alles om te proberen haar weer op gewicht te krijgen.

Dinsdag 10 september 2013:

Na verschillende soorten hooi te hebben gehaald bij mijn buurvrouw, zoals droogkuil en hooi van een andere leverancier, bleek Tante inderdaad te eten van het nieuwe product. Meteen bijgevoerd en nu maar afwachten of ze weer aankomt.

Maandag 16 september 2013:

Het blijft een beetje schipperen met het voer. We proberen zoveel mogelijk ruw/grof voer te geven zoals groenten en takken van de knotwilg. Ze eten ook de bladeren op die van de fruitbomen vallen. Het zal zeker oppassen blijven qua gewicht van de beide oudjes, ze zijn tenslotte al 11 jaar oud. Ook de dierenarts die ik had gebeld zei dat het moeilijk kon worden gezien hun leeftijd. En ik ben dan altijd zo'n watje als ik een dier moet laten euthenaseren. Niet aan hechten wordt er gezegd, dat kan ik niet. Zeker omdat we er niet veel hebben en we hun 'karakters' goed hebben leren kennen.

Overigens is Yentl haar schofthoogte nu 43cm, het zal erom hangen of ze onder de 46cm zal blijven zoals vereist is volgens de rasstandaard.

Maandag 7 oktober 2013:

Gisteren zijn we de leenram voor de winterperiode 2013-2014 gaan ophalen bij de fokker te Olst. Een aardige rit steeds want het is anderhalf uur heen én weer terug rijden. Maar het mooie is toch om al die rammen te zien die even bij elkaar gezet zijn zodat het makkelijker uitzoeken en pakken is van de gewenste ram. We hebben een kleine, zwarte ram uitgekozen van 6 jaar oud mét volledig gebit en imposante horens. Hij heet Karel van 'Teiland, geboren 14-06-2007.

Het gebit laat wat te wensen over bij de Ouessantjes van vandaag, daarom heb ik bewust gekozen voor een oudere ram met volledig gebit in de hoop dat zijn nakomelingen hun gebit langer houden dan de 3 jaar die nu gangbaar is.

Een impressie hoe dat eruit ziet alle rammen bij elkaar:

Vrijdag 1 november 2013:

Ik heb de leenram met de twee jongste ooien (mini en Yentl) apart gezet op een weidje omdat de ram 'niets heel liet' van Steven. Die mocht niet ,meer in de buurt komen van de ooien en dat werd hem ook goed duidelijk gemaakt met een flinke kopstoot. Aangezien het gevolg is dat Steven geen voet meer kon verzetten zonder dat hij in een hoek geramd werd heb ik ze maar gescheiden van elkaar. Steven heeft gezelschap van de oude dames, Mama en Tante.

Dinsdag 26 november 2013:

Er bestaat weer rust en evenwicht in de groep. Voor de zekerheid heb ik twee voerbakken met hooi in de wei gezet zodat Steven apart kan eten van de ram. Dat gaat goed nu.

De leenram is vermoedelijk uitgegleden (op stal of in de wei). Afgelopen zondag begon hij te hinken met zijn rechterachterpoot. Vanmorgen zag ik dat het veel beter ging met hem en vaker zijn poot neerzet op de grond bij het lopen. Het is dan wel schrikken, want tot nu toe is er bij ons nooit iets geks gebeurd met onze dieren maar ook niet met de leenrammen.

Vrijdag 29 november 2013:

Gelukkig liep de leenran gisteren weer normaal op alle vier de pootjes. Ik schrok wel enorm toen hij zo 'kreupel' liep.

Verder valt er niet zoveel te vermelden wat de schaapjes betreft, gelukkig maar, alleen maar positief. Ik kijk eigenlijk al enorm uit naar het voorjaar, zo eind april zal het eerste lammetje geboren worden áls de dames drachtig zijn.

Maandag 2 december 2013:

Gisteren de knotwilgen geknot met z'n twee-en. Leuk werkje, wel effe doorbijten met alleen een boomzaag als instrument. Maar de schapen vonden het reuze.

Zondag 22 december 2013:

De leenram van dit jaar is wel erg destructief op stal. Hij heeft het hekwerk van zijn deel al bewerkt waardoor we genoodzaakt waren dat hekwerk te verstevigen met extra planken. Ik hoop dat dit toch wel tegen zijn hoorns bestand is anders weet ik zo gauw geen andere oplossing dan hem weer eerder terug te brengen naar zijn eigenaar. Dit stootwerk oefent hij gelukkig niet uit als je bij ze loopt in de wei. En geloof mij maar, er kan veel stootkracht uit zo'n klein diertje komen.