Gebeurtenissen 2014

Deze pagina is het laatst bijgewerkt op 28 december 2014.

 

Maandag 13 januari 2014:

Ik probeer een stukje grasland te bemachtigen voor de schaapjes gedurende de maanden april tot ongeveer eind september. In de winterperiode wil ik ze bij huis hebben omdat ik ze dan goed in de gaten kan houden qua gezondheid. Nu Yentl nog bij ons loopt, die overigens ook gedekt kan zijn door de leenram, wordt het bij ons krap qua ruimte. Zeker als alle ooien een lam krijgen dit jaar. Via Marktplaats probeer ik wat te vinden bij ons in de buurt. Ik had enkele jaren geleden onze gemeente gebeld in de hoop dat zij grond overhadden om te kunnen huren, maar dat mocht niet zo zijn. Nu hebben Raymond en ik gisteren bij een wandeling dicht bij ons huis een braakliggend terrein gezien wat ideaal zou zijn voor onze dieren. We weten dat het grond van de gemeente is, dus ga ik toch nog eens proberen bij de gemeente. Je weet nooit.....

Maandag 27 januari 2014:

Het bemachtigen van grasland is moeilijk. Het braakliggend stuk grond is van een aannemersbedrijf. Ik zal hen aanschrijven, het is tenslotte altijd te proberen. Volgens mij zijn zowel Mama als Yentl drachtig. Als Yentl een ooilammetje heeft ga ik dit lam aanhouden. Yentl wordt verkocht.

Over Tante maak ik me toch nog zorgen. Ze zet niet echt aan met het voer dat ze extra krijgt. Dit jaar moeten we haar goed in de gaten houden en kijken of ze de volgende winter wel kan doorkomen. Gelukkig is ze niet drachtig- de natuur zorgt voor zichzelf.

Vrijdag 14 februari 2014: 

Doordat ik het idee/gevoel heb dat Mama vrij snel zal gaan bevallen ben ik mijn oude artikelen/berichten eens gaan teruglezen. Op 11 maart vorig jaar was er nog geen lammetje geboren. Waarom ik dan denk dat het dit jaar eerder zal zijn? Geen idee. Ik ben benieuwd of Mini nu ook drachtig is. Vorig jaar heeft ze geen lammetje "voortgebracht". Het zou vrij frustrerend zijn als het dit jaar ook niet zou lukken.

Overigens brengen we de leenram terug op 1 maart. Het is een vriendelijk dier naar ons mensen, maar is dominant tegen de andere schapen. Verder heeft hij al een hek gemold met zijn koppig en aanhoudend geram.

Zondag 23 februari 2014:

Vandaag gewerkt in de schuur en een extra hok gemaakt voor de ooien, dan staan ze twee aan twee, zeker van belang als ze gaan lammeren. Nog een week en dan gaat de leenram weer terug naar zijn eigenaar. Het is een vriendelijk dier, maar wel erg (d)rammerig. 

Nog steeds geen extra stukje land kunnen bemachtigen. 

Zaterdag 1 maart 2014: 

De leenram teruggebracht naar zijn eigenaar. Wie zegt dat een schaap geen geheugen heeft, heeft het mis volgens mij, want de ram herinnerde zich wel degelijk zijn eigenaar. Toen hij even gecheckt werd op de lengte van de hoefjes (of ze misschien bekapt moesten worden) stampte hij met een voorpoot op de grond, wat zoiets betekent als: je bent gewaarschuwd, kom niet dichterbij. En bij ons was hij zo vriendelijk geweest! (Behalve dat hij de stal verbouwde als hem iets niet aanstond, maar hé, als dat alles is). 

Dinsdag 11 maart 2014:

Nog geen lammetjes geboren. Mama begint nu toch wel wat zwaarder adem te halen. Kan me best voorstellen dat zo'n lam erg in de weg gaat zitten en de overige organen misschien wel een beetje verdrukt. Yentl is heel dik, misschien komt dat doordat het haar eerste lam is dat ze zal baren. Mini, de schimmelooi, weet ik niet zeker of ze eigenlijk wel drachtig is. Het zal wel frustrerend zijn als ze weer geen lam baart dit jaar. Ik wil graag zwartschimmel-kleur fokken en Mini is de enige die bij ons een zwartschimmel is. 

Overigens hebben we dit jaar een ram gehuurd die op oude leeftijd nog een (redelijk) gebit heeft. Als we het lam van Mama of Yentl aanhouden, mits het ooien zijn, zitten we genetisch al beter qua tanden-erfelijkheid. 

Zondag 23 maart 2014:

Vanmorgen troffen we een klein zwart lammetje met witte lok in de stal aan. het ooilammetje van Yentl. Wat een klein ding is het toch. We hebben haar Zsa Zsa genoemd. Snel ze even apart gezet samen zodat ze meer rust hebben samen en dan morgen waarschijnlijk als het weer het toelaat naar buiten. 

  

In één van de bulletins van de fokkersvereniging staat een foto van een (net?) geboren lam met een pak suiker ernaast. Het lammetje is net iets groter dan het pak suiker en weegt net zoveel. Deze foto is overigens gemaakt door Aalt ten hoeve, fokker van Ouessant schapen te Olst:

Zaterdag 29 maart 2014:

Gister namiddag, tegen half vier, lag Mini te bevallen van een ramlam. Ondanks het feit dat ik de hele dag door regelmatig heb gekeken naar ze, was ik toch te laat. Ik heb foto's van wanneer het lam net geboren is, en foto's van vandaag, als ze allemaal buiten lopen. Overigens staat Steven nog apart, hij is toch echt te lomp in zijn doen en laten. 

Het rammetje is zwart van kleur, net zoals Zsa Zsa. Bij geboorte is hij al net zo groot als Zsa Zsa die nu een week oud is. Hem hebben we Zacharia genoemd. En vandaag waren de kleintjes met elkaar aan het spelen, gekke bokkesprongen aan het maken en achter elkaar aanrennen. En de moeders maar roepen naar hen, alsof die kleintjes er zich ook maar iets van aantrokken. 

Wat wel lastig is is dat Yentl zoveel en zo hard naar haar lam roept. Dat doet ze vooral als er mensen bij hen in de buurt zijn. Of dat nu is omdat ze voor het eerst een lam heeft gekregen? Ik weet het niet. Overigens loopt het lam niet ver van haar vandaan, dus dat is de reden dan ook niet.

Vrijdag 4 april 2014:

De schapen hebben last van schapen luisvliegen, kleine bloedzuigende insecten die erg veel lijken op teken. De teek heeft echter 4 paar poten en de luis heeft 3 paar poten. Het is echt goed kijken om het verschil te kunnen zien. Hoe dan ook, de lammeren hebben ze zichtbaar zitten omdat ze natuurlijk nog niet zo veel vacht hebben. We vangen de luizen 's ochtends en ook 's avonds van de lammeren. De lammeren krijgen die luizen van hun moeders waar ze beter houvast hebben aan de dikke wol. Aangezien de ooien niet naar je toe komen en gevangen moeten worden, gaan we ze vanavond goed onderzoeken en kijken in welke aantallen de luizen voorkomen. Het is te bestrijden gelukkig door de ooien vroegtijdig te scheren en te behandelen met een chemisch goedje van de dierenarts. 

Dit hebben we nog niet eerder meegemaakt. Komt het door die flauwe winter?  Wordt vervolgd.

 luis

teek

 

Donderdag 10 april 2014:

Ik begrijp er niets van, maar ik vind -gelukkig- geen luis meer bij de lammeren. Voor de zekerheid check ik nog de volwassen schapen. 

Ik maak me ongerust over Mama, ze is toch wel kortademig en dat lam wil maar niet geboren worden. Vandaag bel ik de dierenarts om te overleggen. Met de lammeren gaat het overigens goed, ze rennen en spelen samen wat soms voor grappige momenten zorgt.

Dinsdag 15 april 2014:

Eindelijk is het derde lammetje gistermiddag geboren, maar wat een kleintje. We dachten eerst dat er misschien nog sprake zou zijn van een 2e lammetje in verband met het feit dat Mama zo dik bleef. Maar dat is dus niet zo. Vandaag blijven ze nog even op stal, morgen mag de kleine met Mama naar buiten. 

Ze heet Ziva, Hebreeuws voor Uitstraling, Glans of Licht van God.

Maandag 21 april 2014:

Het is gek, maar het lijkt door die 2 weken leeftijdsverschil tussen de lammeren net alsof die klein eniet veel groeit. Dat doet ze natuurlijk wel, maar als je ze alle drie bij elkaar ziet valt het gewoon op. 

Kijk zelf maar:

Dat achterste lammetje is Ziva. Mama staat trouwens naast haar. Een erg goede moeder. 

Bij deze foto is goed te zien hoe klein Ziva is als je de krop sla ernaast ziet liggen:

Het ram lam laat zich aaien en deelt al kopstoten uit. Dat zit er gewoon ingebakken in die genen. 

En zo lomp Steven tegen de net geboren lammeren doet, zo'n goedzak is ie wanneer ze een weekje en wat ouder zijn:

Zondag 4 mei 2014:

Vandaag een lam betrapt terwijl het in de hooivoerbak ligt, lekker knus en makkelijk eten zo:

 

Het ramlammetje is super, hij zoekt contact op met mensen -of dat achteraf zo handig is weet ik niet in verband met het later volwassen zijn en last krijgen van zijn hormonen. Dan is het afstand houden van mensen wel zo wenselijk denk ik. Ze kunnen nogal hard stoten met die horens als ze willen. 

Zaterdag 17 mei 2014:

De oude ooien zijn dan nagekeken door de dierenarts. Gezien hun leeftijd houden we ze meer in de gaten qua gezondheid. De lammeren hebben nog de meeste lol met elkaar en rennen en huppelen maar op en neer. 

Vrijdag 30 mei 2014:

Deze dag zijn we 's middags naar de fokker gegaan van Ouessantschaapjes waar we onze leenram van dit jaar hebben uitgezocht, we halen de ram op in oktober en meestal blijft hij tot maart volgend jaar.

Het blijft een leuk gezicht al die rammen en als je niet snel bent met "reserveren" van de ram moet je het met een tweede keus-ram doen. Maar we hebben dit jaar een klein rammetje uitgezocht, zwartschimmel van kleur. Het dier had de horens beschadigd in het land en de fokker heeft de horens bijgeveild om er weer een evenwicht in te krijgen. Eerlijk gezegd weet ik alleen zijn registratienummer en niet zijn naam. Maar we krijgen een kopie van het identiteitsbewijs mee in oktober dus dat komt dan wel goed.

 

Een impressie van de rammengroep:

 

Zondag 1 juni 2014:

Ze zijn weer geschoren, althans Yentl en Steven. De twee oude dames heb ik maar thuisgelaten (de schapen worden elders geschoren). Steven ziet er altijd minder imposant uit als hij geschoren is. Iemand heeft mij gevraagd via de mail of ik een vacht wilde achterhouden voor haar, dus dat heb ik dan maar gedaan ook. Waarom niet?!

Mini (de schimmelooi) is met haar ramlam weer retour gegaan naar de oude eigenaar. We moeten gaan kiezen wat we aanhouden en wat niet gezien de beperkte ruimte die we hebben aan grond. Yentl is te hoog qua schofthoogte volgens de stamboekvoorwaarden. Ze is nu al te hoog qua schofthoogte terwijl ze nog net geen 2 jaar is. Een Ouessant groeit t/m het derde levensjaar. Dus met Yentl fok ik zelf niet verder en zal haar verkopen. 

De ooi-lammeren houden we aan, Zsa Zsa en Ziva.

Arme Steven, zo kaal....

En geloof het of niet, dit is Yentl, geschoren en wel.

Vrijdag 20 juni 2014:

Het is nu officieel, de parasol heeft het begeven, maar Steven lijkt er niets om te geven. Ik krijg zelfs het idee dat ze dit veel prettiger vinden om onder te liggen. 

Woensdag 2 juli 2014:

Tot mijn verdriet heb ik Mama afgelopen maandag moeten laten inslapen. Ze werd ondanks die ene nog wel functionerende long toch toenemender benauwd. 

Haar lam heeft zo'n 2 dagen gejammerd om haar moeder. Ik kan zeggen: dat klinkt echt heel erg verdrietig. (Of is het mijn verbeelding?).

Zaterdag 22 november 2014:

Vandaag de leenram van 2014-2015 opgehaald bij de fokker. Een zwartschimmel, de kleur die ik super mooi vind. De ooien waren wat van slag door de nieuwe bewoner in de groep. 

Volgend jaar, 2015, wordt er geselecteerd bij ons, welke ooien houden we aan en welke niet. 

Ook gaan we dat jaar voor het eerst met de ooien naar de keuring, nu moeten ze wel nog ingeent worden voor Q-koorts anders mogen we niet meedoen.

Hier loopt de leenram bij onze ooien thuis. Nu maar afwachten wat we kunnen krijgen aan lammeren.

Zondag 28 december 2014:

Door de sneeuw en later de vorst werd het gevaarlijk glad achter waar de schapen gewoonlijk lopen in de winterperiode. Ze mogen in de winterperiode van het Hoogheemraadschap niet op de dijken lopen tot 1 april. 

Ze vinden het niet echt leuk om binnen te blijven, ze zijn dan wat onrustiger dan anders lijkt het wel. Overigens vonden de kippen het helemaal geen probleem om op het ijs te lopen. Ik hoop dat het morgen allemaal gesmolten is zodat ze eindelijk na 3 dagen weer eens buiten kunnen.